یادداشت‌های من
کم گوی و گزیده گوی | معرفی کوتاه سخن

کم گوی و گزیده گوی | معرفی کوتاه سخن

کوتاه سخن وبلاگی است در بیان که بیش از 260 روز است هر روز با جمله‌ای تازه به روز می‌شود.

به جرئت می‌توانم بگویم که بهتر شدن نوشته‌هایم را مدیون کوتاه سخن هستم. وقتی که قرار باشد تا حد امکان از سر و ته حرفت بزنی، کلمات را دقیق‌تر انتخاب می‌کنی و بیشتر به هستۀ مرکزی حرفت نزدیک می‌شوی.

امشب هفتاد و هفتمین شبی بود که تحت عنوان 100 اندرز در گوشی در کوتاه سخن پست گذاشتم.

در این هفتاد و هفت شب سعی کرده‌ام حتی اگر حال نوشتن دو خط جمله را هم نداشتم چیزکی خطاب به خودم هوا کنم.

شاید این جملات کیفیت چندانی نداشته باشند اما برایم باارزشند و همینکه دویست و چند روز پیاپی توانسته‌ام چراغش را روشن نگه دارم به من احساس توانمندی می‌دهد.

1.یادت باشد که هر وقت دست به قلم می‌شوی چیزی برای نوشتن وجود دارد.

2.یادت باشد که همیشه یک اولین تجریه‌ای در هر کاری وجود دارد. قرار نیست همیشه بی نقص باشی.

3.یادت باشد که اولین ایده همیشه بهترین ایده نیست.

4.هیجاناتت را با نوشتن و مراقبه تخلیه کن.

5.از منتشر کردن نوشته هایت نترس.

6.اگر می‌خواهی رشد کنی خودت را بشناس.

7.از هیبت کار نترس. شروع کن و خودت را بسنج. نمی‌گویم وزنه‌ای بردار که زیرش کمرت خم شود، ولی براساس طرح‌های ذهنی‌ات درمورد کارهایی که هیچ تجربه‌ای درشان نداری حکم صادر نکن.

8.پشتکار و سماجت است که تو را به مقصد می رساند. هوش و استعداد فقط بخشی از ماجرای موفقیت است.

9.هزار سودا را بریز دور؛ تو یک سر بیش‌تر نداری.

10.باید یاد بگیری یکی یکی جلو بروی. نمی‌توانی همۀ کارها را باهم انجام بدهی. کمی صبر داشته باش و پله به پله پیش برو. زمان می‌برد، اما نتیجه بخش است.

11. …

اگر به خواندن باقی جملات علاقه‌مند بودید اینجا کلیک کنید.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *