کلمه سالِ من «آگاهی»

بالاخره بعد از کلی تفکر و تامل، کلمه سالم را برگزیدم. کلمه سال قرار است کلمه ای باشد برای تمام سالی که در پیش رو دارم. کلمه ای که هر بار چشمم به جمالش روشن شد یادم بیفتد که قرار است در این سال چه کنم.

کلمه آگاهی را انتخاب کردم. شاید انتخابش به این خاطر بود که کلمه ذهن آگاهی چند وقتی است گوشه ذهنم لانه کرده. پرسشنامه ای که باید برای درس آزمون های روانی تهیه اش می کردم. به هر حال چیزی بهتر از آگاهی به ذهنم نرسید.

آگاهی را به عنوان کلمه سالم منصوب می کنم تا یادم بماند که در این سال رسالت خویش را کسب آگاهی می دانم. در شرف آخرین سال تحصیلی ام، یک ساله شدن جدی نوشتن و روزانه نویسی، بیشتر از هر وقت دیگری افزایش آگاهی را برای خودم لازم می دانم.

درست است که کلاً آدمی باید در راه کسب و افزایش آگاهی اش بکوشد، ولی حالا که به هیئت نویسندگی درآمده ام و خودم را در زمره نویسندگان حساب می کنم، باید بیشتر از هر وقت دیگری به آگاهی ام بیفزایم.

به نظرم اول از هر چیزی باید آگاهی خودم از خودم را در سر لوحه کارم قرار بدهم. چون گمان نمی کنم کسی که در پیچ و خم های شناخت خودش گیر کرده باشد، بتواند دستگیر دیگران شود.

پس سعی می کنم ببینم و بشنوم و بخوانم و بخوانم و بخوانم و بنویسم، تا بلکه آگاهی ام نسبت به خودم، جهان و آدم هایش بیشتر شود. آن وقت شاید نوشته هایم رنگ و بوی پختگی به خودشان بگیرند و از خامی شان کاسته شود.

برچسب ها:

2 نظرات در مورد “کلمه سالِ من «آگاهی»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *