کتاب های نخوانده و جلال آل احمد

این چند روزه بالاخره دارم از زیر بار عذاب وجدانِ کتاب های نخوانده و یا نیم خوانده خلاص میشوم.

البته هنوز مانده! چندتایشان کتاب هایی هستند که خیلی سال است می گویم یک روز سر فرصت می خوانمش و بعضی هاشان کتاب های خاک خورده ای هستند که سنشان از مادرم هم بیشتر است!

مثلا همین کتابِ از رنجی که میبریم که امشب تمامش کردم. این نسخه ای که به دستِ من رسیده بود مالِ شهریور پنجاه و هفت بود. یک جاهاییش کلا چاپ رنگ و رو رفته بود.

ولی چه کیفی داشت خواندن داستان های جلال آل احمد با این چاپِ قدیمی. عملا احساس کردم به روزگاران گذشته ای سفر کرده ام که تکنولوژی چندانی برای چاپ کتاب ها در دست نبوده. به روزگارانِ خودِ شخصِ نویسنده.

در این مجموعه داستان به طور کلی ما قصه کسانی را می خوانیم که به شکلی درگیر ماجراهای سیاسی هستند یا بوده اند. خواسته یا ناخواسته.

اولین اثری که از جلال آل احمد خواندم خلاصه ای از داستان گلدسته ها و فلک بود در کتاب ادبیاتِ سال دوم دبیرستان. بعد از آن توی کتابخانه ای که نزدیکی های مدرسه مان بود گشتم دنبال باقیِ آثارش و مدیر مدرسه را خواندم. بعد از آن هم چندتایی دیگر از آثارش را خواندم. بیشتر هم کتاب های الکترونیکی. مثلِ مجموعه داستان سه تار، زن زیادی، خسی در میقات، نون و قلم  و این کتابِ اخیر(از رنجی که می بریم) و البته کتاب هایی که هنوز نخوانده ام مثل سنگی بر گوری،ارزیابی شتاب زده، غرب زدگی( دو مورد اخیر مجموعه مقالاتند). و کلی اثر دیگر. گویا حدود 45 اثر از او موجود است.

جلال آل احمد از مترجمان خوبی هم بوده و قمار باز داستایوفسکی را هم با ترجمه او خوانده ام.

همسرش، سیمین دانشور، نیز نویسنده ای توانا بوده و او هم دستی بر ترجمه داشته.

در همان سال دوم دبیرستان بخشی از داستان سو و شون او را در کتاب ادبیاتمان داشتیم.

کلی نویسنده دیگر مانده که مشتاقم جایی باز کنم برای خواندن آثارشان. نویسندگانی که به عبارتی پدران داستان نویسی معاصر به حساب می آیند. چه ایرانی و چه غیر ایرانی. خلاصه اینکه قصد دارم حجم زیادی از اولویت های خواندی ام را اختصاص بدهم به آثار کلاسیک و مطالعه سیر داستان و داستان گویی. و چقدر کتاب نخوانده باقی مانده!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *