صحنه پردازی
چیزی که به آن نیاز داری یک مک گافین بزرگ است

چیزی که به آن نیاز داری یک مک گافین بزرگ است

مک گافین چیز خاصی نیست! فقط یک علامت سؤال، یک شخص، شیء، یا یک ماجراست که به نظر مهم می‌رسد. درواقع نویسنده با مطرح کردن آن توجه مخاطب را جلب می‌کند. مثل یک وعدۀ بزرگ شیرین.

در فیلم «روانی» مارین، کارمند بنگاه، با پول‌های معاملۀ جدید فرار می‌کند. ما تا میانۀ فیلم با تلاش‌های مارین برای فرار و گیر نیفتادن مواجهیم. اما بعد چه می‌شود؟ او به متل بیتس می‌رسد، با نورمن آشنا می‌شود و بعد جسدش همراه با پول‌ها و ماشینش در دریاچه غرق می‌شود. بعد از آن یک کارآکاه در تلاش برای پیدا کردن ردی از مارین به متل بیتس می‌رسد. پس از اینکه او هم سربه‌نیست می‌شود، معشوق و خواهر مارین هم به آن متل می‌روند. تا اینجا ما خیال می‌کنیم که مارین هستۀ اصلی ماجراست. زیرا همه در پی او هستند. اما آخر چه می‌شود؟ متوجه می‌شویم نورمن، قاتل داستان، هستۀ اصلی است. فیلم داستان نورمن بود و داستان با کندوکاو ذهن نورمن و علت روان‌پریشی‌اش تمام می‌شود.

مارین یک طعمه بود تا ما را با خودش همراه کند و به نورمن برساند.

پس کار اصلی مک گافین ایجاد تعلیق و کنجکاوی در مخاطب است.

ریموند آبستفلد در کتاب صحنه‌پردازی در رمان می‌گوید:

«بهترین داستان‌های پرتعلیق دو نوع مک‌گافین وجود دارد:

1. هدف بزرگ، که مک‌گافین پیرنگ است. مثل فرمول شیمیایی مرموزی است که آب را به سوخت مایع تبدیل می‌کند یا اثر هنری پنهانی است که از سوی نازی‌ها به سرقت رفته است یا اسرار دولت یا یک کشتی گمشده. هدف بزرگ هرچه باشد، شخصی که آن را تصاحب کند ثروت یا قدرت بیشتری نسبت به دیگران به دست می‌آورد.

2. هدف نزدیک به تأثیری که جست‌وجو و تعقیب بر شخصیت‌ها می‌گذارد می‌پردازد. در فیلم دوندۀ ماراتن، به کارگردانی ویلیام گلدمن، هدف بزرگ الماس‌هایی است که نازی‌ها از یهودیان ِکشته شده دزدیه‌اند. هدف متوسط مربوط به فردی به نام بیب است که به سبب خودکشی پدرش از قفس احساساتی که خودش برای خودش درست کرده بیرون می‌آید. توازی این دو هدفِ داستان آن است که الماس‌ها از یهودیانی سرقت رفته است که تلاش می‌کردند از اردوگاه‌های کار اجباری بگریزند، درحالی که در هدف دوم بیب خودش را به دلیل زجر و آزارهایی که پدرش در دورۀ بگیر و ببندهای کمونیست‌ها در دورۀ مک‌کارتی در آمریکا دیده محبوس کرده است. آری، در این داستان چندین صحنۀ حادثۀ رضایت‌بخش وجوددارد، ولی رضایت‌بخش‌ترین صحنۀ پاداش آن است که بیب در نهایت سر عقل می‌آید.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.