اهمال کاری
چگونه از اهمال کاری سود ببریم؟

چگونه از اهمال کاری سود ببریم؟

اهمال کاری یکی از معضلاتی است که خیلی وقت ها دست به گریبان آدم می شود. برای این مسئله انواع و اقسام راه و روش های رنگین و غیر رنگین مطرح کرده اند و برای توجیه علت وقوعش هزاران دلیل ردیف کرده اند.

ولی آخرش چه؟ آیا تنها راه این است که عزممان را جزم کنیم و یک تغییر اساسی در زندگی مان بدهیم؟ هیچ راه سهل الوصلی وجود ندارد؟

چند وقت پیش در یکی از نسخه های قدیمی مجله ترجمان یک مقاله از جان پری خواندم. او در مقاله اش به یک روش عملی و کارآمد پرداخته بود که حاصل تجربه زیسته شخصی اش بود.

اسمش را گذاشته اهمال کاری ساختار یافته.

من می گویم اهمال کاری جایگزینی. چون در این روش اهمال کاری با یک کار مفید جایگزین می شود.

بله در این روش شما قرار است با همان فرمان معیوب قدیمی به طرزی بهینه تر در جاده زندگی به رانندگی تان ادامه بدهید.

خوب حالا به تشریح این روش می پردازم:

فرض کنید که نوشتن یک مقاله را در پیش دارید یا برای یک امتحان باید خودتان را آماده کنید. معلوم است که حاضرید هر کاری کنید غیر از آن کار اصلی. اصلاً اگر غیر از این باشد که دیگر اهمال کار نیستید! ما اهمال کاران هر کاری را می کنیم غیر از آنچه باید. وگرنه دیگر اهمال کار نبودیم و به این کار ها متوسل نمی شدیم.

خوب بیایید برگردیم به تشریح مسئله. داشتم می گفتم که کاری بس مهم در صدر چک لیست یا جدول برنامه آن روزتان است. حس و حالش هم طبیعتاً نیست. خوب اگر ما سرمان را به شبکه های مجازی یا بالا پایین کردن سریال ها بگذرانیم، فردی بی مسئولیت و تنبل خطاب می‌شویم. چه می‌شود کرد؟

بیایید تمام کار های مهمی که در پیش رو دارید را بنویسید. بر اساس اهمیت و ضرب العجلی که دارند همه را لیست کنید. هر چه پایین تر می آیید باید به کار های پیش پا افتاده تر برسید.

خوب مثلاً می بینم که من به جز کار عملی و نوشتن مقاله و امتحان دو روز آینده، کلی کار خرده ریز کم اهمیت دیگر هم دارم. مثلا اتاق بیش از یک هفته است که رنگ جارو به خودش ندیده، قفسه کتاب ها نامرتب است و شتر با بارش در کمد لباسی گم می شود. ظرف های نشسته هم دارند مرا فرا می خوانند. چند روزی است که تمیز کردن درست و حسابی گاز را به فردا موکول می کنم. اگر به لیست کردن ادامه بدهید به لیست بلند بالایی می رسید. کلی کار ریز و درشتی که مدت هاست به تعویق انداخته‌ایدشان و حالا بهترین فرصت است برای رسیدن به آن ها!

این کار ها که احتمالاً هر کدام در جای خودشان کار های سختی بودند که حالِ انجام دادنشان را نداشته اید، حالا در مقایسه با صدر جدولی ها چندان سخت به نظر نمی رسند. پس انجام دادنشان راحت تر می شود. درست است که این کار اهمال کاری است در حق آن کار اصلی ولی برای این خرده کار ها یا کار های کمتر مهم، که بالاخره یک زمانی درجه ای از اولویت را داشته اند، می شود رسیدگی.

به نظر جان پری مشکل اصلی این است که اهمال کار ها لیست کارهایشان را سبک می کنند تا به خیالِ خامِ خودشان تمام و کمال آن کارهای مهم را انجام بدهند، اما غافل از این نکته اند که این کار های اندکی که روی برگه چیده اند مهم ترین ها هستند. پس هیچ کاری انجام نمی دهند چون فقط مهم ترین کار ها را در لیست خودشان دارند. کار هایی دوست نداشتنی و سخت. پس ناچاراً برچسب تنبل و بی مسئولیت را یدک می کشند.

نحوه لیست کردن کار ها نیز مهم است. اینکه شما کارهایی را در صدر جدول بگذارید (برای طفره رفتن از دستشان) که ضرب العجل نسبتاً خوبی دارند و به تعویق انداختنشان هم چندان خسارت و ضرری به بار نیاورد.

اصلاً می شود به یک نحو دیگر هم از اینکار سود جست. خوب من امتحان دارم و حال خواندنش را ندارم. می آیم یک کار بزرگ تر می تراشم. کاری که درس خواندن در مقابلش سبک تر باشد. حالا دیگر درس خواندن به اندازه قبل سخت نیست.

این ایده و زاویه دید مرا به یاد یک نظریه ای در روان شناسی اجتماعی انداخت. می‌گفت وقتی که می‌خواهی از کسی درخواستی داشته باشی و طرف مقابل هم زیر بارش برود، بهتر است اول چیزی که می دانی فراتر از توان اوست را درخواست کنی. خوب او نمی تواند. دست رد به سینه ات می زند و وجدانش کمی درد می گیرد. حالا تو درخواست اصلی را که از قبلی کوچکتر است مطرح می کنی:«حالا لااقل اینقدر از کار را نمی توانی حل کنی؟»
و جواب می دهد. البته در بیشتر موارد. بالاخره تمام روش ها بگیر نگیر دارند. ولی روش خوبی است. اگر دقت کرده باشید خیلی وقت ها، اصلاً بیشتر وقت ها فروشنده ها از همین تکنیک برای جوش دادن معامله هایشان استفاده می کنند.

جان پری قبول دارد که این کار یکجور خودفریبی و کلاهبداری است. در اصل با اینکار شما یک ضرب العجل غیر واقعی می سازید و همین باعث ایجاد احساس تعهد می شود و میل طرفه رفتن را در آدمی زیاد می کند.

سوء استفاده از این احساس و پرداختن به کارهای کمتر مهم اما در دسترس تر در واقع تبدیل نقطه ضعف به نقطه قوت است. با این روش می توان کم کم لیست کارهای ناتمام را سبک تر کرد.

کل حرفم را می شود اینطور خلاصه کرد که:

خوب حالا که حالِ انجام این کار نیست آن کار چطور است؟ بلی صد مرتبه بهتر است. پس برویم انجامش بدهیم. کار اصلی می ماند زمین اما خوب بالاخره بی کار هم که نبوده ای. تازه می توانی ادعا کنی که کلی کار انجام داده‌ای. هم دهان دیگران بسته می شود هم دهان وجدانت و دردش عود نمی کند!

حالا درست است که مقاله اصلی و مهمم را هنوز پیاده نکرده ام، ولی عوضش این متن بالاخره نوشته شد. همین که دچار عذاب وجدان نمی شویم (یا کمتر می شویم)، و راهی می یابیم برای باطل کردن نشخوار های ذهنی به نظرم این روش را کارآمد می کند.

نظر شما چیست؟

برچسب ها:

2 نظرات در مورد “چگونه از اهمال کاری سود ببریم؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *