فلج قلم
چاه هنرمند|راهی برای رهایی از خشک طبعی در نوشتن

چاه هنرمند|راهی برای رهایی از خشک طبعی در نوشتن

همه کسانی که دستی در نوشتن دارند با خشک طبعی مواجه شده اند. منظورم همان هنگامی است که آدم احساس می کند درونش خالی و تهی شده و هیچ چیزی برای نوشتن ندارد.

در پست فلج قلم یا خشک طبعی به نقل از کتاب نویسندگی خلّاق راه هایی برای رهایی از این موقعیت گفته بودم.

اینار می خواهم از کتاب حق نوشتن نقل کنم.

جولیا کمرون در بخشی از این کتاب می گوید که در وجود هر کسی یک چاه وجود دارد. حالا می توانیم آن را حوض یا هر گونه مخزن دیگری هم در نظر بگیریم. خلاصه اینکه یک مخزنی هست که پر است از شور و انگیزه و ما برای نوشتن یا خلق هر اثری از این مخزن تغذیه می کنیم. ولی اگر بهره کشی بالا برود و ما در ایام پیاپی بدون توجه به میزان ذخیره باقی مانده به نوشتن ادامه بدهیم بالاخره یک جایی سوختمان تمام می شود و قلم و طبعمان خشک.

تصویر سازی حوض برایم جالب بود. اینکه فرض کنیم بالای سر یک حوض نشسته ایم و برای نوشتن از تویش ماهی صید می کنیم. خوب بالاخره ماهی هایش تمام می شود و ما می مانیم و حوض خالی!

کمرون می گوید باید قبل از خالی شدن این مخزن تغذیه اش کنیم و اگر اجازه بدهیم تا آخرین قطره آب چاه مصرف شود آن وقت خشک سالی گریبان گیرمان می شود!

حالا چاره چیست؟

کمرون پیشنهاد می کند که لااقل یک روز در هفته را به خودمان اختصاص بدهیم. یک روز برای قرار ملاقات با «هنرمند درون» و تغذیه مجددش. برای اینکه باز شور و انگیزه در رگ هایمان جاری شود.

در این روز به تنهایی به فعالیت مورد علاقه ات می پردازی. می تواند یک ساعت گوش کردن به موسیقی باشد، دو ساعت گز کردن خیابان ها، خرید کردن، فیلم دیدن، کتاب خواندن یا هر فعالیت دیگری که شما را سر حال بیاورد.

به شخصه این تجربه را داشته ام و خواندن این بخش از کتاب حق نوشتن چقدر برایم لذت بخش بود. بعضی روزها دلم می خواهد کتاب پشت کتاب بخوانم یا دست کشیدن از برنامه و کمی قدم زدن و سیر کردن آسمان حالم را خوب کرده. و همین کار های ساده انگاری مخزن انرژی و انگیزه ام را پر کرده است.

خلاصه حرف کمرون این است که قبل از اینکه کفگیرتان بخورد ته دیگ و وجودتان خالی شود، انرژیِ از کف رفته را جایگزین کنید.

البته لازم به ذکر است که سوخت مصرفی حتماً لازم نیست مرتبط با موضوع نوشته مان باشد. اصلاً بگذار دلت انتخاب کند. گاهی به آن نجوای درونی باید گوش کرد. بگذار آن «هنرمند» درون انتخاب کند که چه می خواهد.

2 نظرات در مورد “چاه هنرمند|راهی برای رهایی از خشک طبعی در نوشتن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *