داستان کوتاه
پسرک و نصرت

پسرک و نصرت

پسرک آخرین آلبالویِ توی مشتش را خورد و هسته اش را توی باغچه تف کرد. آفتاب تیز می تابید . شلنگ آب را باز کرد و کمی آب پاشید روی سنگفرش های آفتاب خورده. بوی نم پیچید زیر بینی اش. صدای همسایه سمت راستی بلند شد. شیر آب را بست و گوش هایش را تیز کرد. صدای مرد نشت می کرد به حیاط. مرد گفت: نصرت کجایی؟

پسرک صدای خش خشی شنید. سرش را برگرداند و نصرت را دید که روی دیوار سمت چپ نشسته و برّوبر نگاهش می کند. گربه جستی زد و پرید توی حیاط و به چند حرکت خودش را رساند پای دیوار سمت راست و با یک جست بلند نشست سر دیوار. صدای مرد همسایه باز بلند شد: بیا اینجا ببینم نصرت. بیا غذاتو بخور. گاو با توام. کجا میری؟

پسرک آرام و نخودی خندید. مردک خل به گربه می گوید گاو!

پرنده ای توجهش را جلب کرد. میان شاخ و برگ های در هم پیچیده درختان باغچه تشخصیش می داد. نزدیک به دیوار بود. پسرک سنگی از توی باغچه برداشت و به سمت پرنده پرتاب کرد. صدای جیغی بلند شد. پسرک جا خورد. صدای جیغ به پرنده نمی خورد. صدای گربه بود انگاری. نکند سنگش خورده باشد به نصرت؟ ولی نصرت مگر نرفته بود توی حیاط خودشان؟

صدای دمپایی های مرد همسایه را شنید که کف حیاط کشیده می شد و هر لحظه سرعتش را بیشتر می کرد. صدای باز شدن در آهنی و دویدن مرد به کوچه. مرد صدای گربه اش را تشخیص می داد مثل مادری که صدای گریه بچه اش را از بین بقیه صداهای گریه تشخیص می دهد و می فهمد کی به کی است.

 صدای مرد همسایه که داشت یک چیز هایی بلغور می کرد و احتمالا مخاطبش سوء قصد کننده به جان نصرت بود با جیغ و داد و پنجول کشیدن های گربه قاطی شده بود. پسرک آخرین باری را یادش آمد که این مردک چطور به خاطر پخ کردن گربه بابایش را آتشی کرده بود.

دوید به سمت در راهرو و چپید توی خانه. به ثانیه نکشید که صدای کوبیده شدن در خانه را برداشت. مرد با مشت و لگد در میزد.

پسرک صدای پدر را از پشت سرش شنید: چی شده؟ کیه؟

پسرک شانه ای بالا انداخت و گفت: چه می دونم.

پدر گفت: وایسادی چی رو ببینی؟ نمی تونستی بری در رو باز کنی؟…. اومدم کندی در رو.

پدر دمپایی های آبی را پا زد و به سمت در رفت. در را که باز کرد مرد همسایه پرید تو: کجاس اون پسرِ بی شعور تو؟

پدر گفت: سلام

-سلام چیه؟ کوش اون پسرک بزمجه؟

-چی شده ؟

مرد سرک کشید به سمت در نیمه باز راهرو: آخه بچّه آزار داری مگه؟ این نصرت من مگه چیکارت کرده؟

مرد گربه را که در آغوشش بود به پدر نشان داد: ببین پای بدبخت رو ناقص کرده. حالا کلی باید پول دوا درمونشو بدم.

پدر چهره درهمش را چرخاند به سمت در نیمه باز و سری که یواشکی اوضاع را می پایید و بلند گفت: بیا اینجا ببینم… مگه نمی گم بیا؟

پسرک آرام در را باز کرد. دمپایی هایی را که برای پایش بزرگ بود را پا زد و به سمتشان رفت. پدر یک پس گردنی تقدیم پسر کرد و گفت: چرا آدم نمیشی؟ هان؟ چرا این زبون بسته رو ناقص کردی؟

پسرک نفسش را آرام بیرون داد و گفت: کار من نبود.

مرد همسایه گفت: معلومه که کار خودته نصرت پایین دیوار شما افتاده بود تازه وقتی که داشتی حیاط رو آب پاشی می کردی هم صدای آب رو شنیدم.

دست پدر بار دیگر پس سرش نشست. پسرک نفسش را حبس کرد تا جلوی داغ شدنش را بگیرد ولی انگار بی فایده بود پس نفسش را داد بیرون و گفت: به خدا نمی خواستم بزنم به نصرت.

پدر گفت: اصلاً چرا باید سنگ پرت کنی هان؟

با نفسی بریده گفت: یه پرنده نشسته بود رو درخت می خواستم بزنم به اون.

وقتی نگاه پدر را دید در رفت و به سمت راهرو دوید. مسیر هال تا اتاقش را به چند قدم طی کرد و دراتاق را پشت سرش کوبید و چپید یک گوشه و به صدای نفس هایش گوش کرد.

صدای بسته شدن در حیاط را شنید. از جا پرید و با یک جست چپید زیر پیتو.

صدای مادر را شنید که از پدر می پرسید: کی بود؟ حامد چش شده بود؟ انگار می خواست گریه کنه.

پدر از عمد صدایش را برد بالا: این پسر شما زده نصرت رو چلاق کرده.

-یعنی چی؟

-می خواسته سنگ بزنه به پرنده خورده به گربه این بغلیه.

و با دستش دیوار سمت راست را نشان داد و ادامه داد: گیر داده خسارت می خواد.

-وا یه گربه است دیگه خودش خوب میشه.

-همین رو بهش گفتم اونم برگشت گفت شما بچّه تون یه چیزیش بشه نمی برینش دکتر؟

پدر باز صدایش را برد بالا و گفت: به اون پسرت بگو پولی که قرار بود بدم دستگاه بگیره میدم جا خسارت گربه.

مادر گفت: یعنی واقعا این قدر خسارت میشه؟

حامد نه چهره پدر را دید که به نشانه نه فک پایینش را می دهد بالا و ابرو ها را پایین و نه از بقیه پچ پچ ها چیزی دستگیرش شد.

برچسب ها:

4 نظرات در مورد “پسرک و نصرت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *