صحنه پردازی
وقتی که صحنه تغییر می‌کند

وقتی که صحنه تغییر می‌کند

پرش از صحنۀ جاری به صحنۀ بعد یکی از فنون ایجاد تعلیق است. با این کار یک وقفه ایجاد می‌کنیم. و مخاطب مجبور است منتظر بماند تا پاسخ سؤال را ببیند.

پرش از صحنهای به صحنۀ دیگر تکنیکی است مشابه آویزان از لبۀ پرتگاه. با این تفاوت که در این حالت، لازم نیست حتما اتفاق خاصی درحال وقوع باشد. یا جان کاراکترها را بگذاری کف دستشان. درضمن برای اعمال آن ترفند به پرش از صحنه نیاز داری.

برای پرش می‌توانی در زمان و مکان جا‌به‌جا بشوی یا خط روایت را عوض کنی. این تکنیک به‌خصوص برای زمانی که نمی‌دانی دیگر با این صحنه چه کنی خوب است! پس قبل از اینکه به ته صحنه برسی و دیگر چیزی برای نوشتن نماند، کانال را عوض کن. به یک صحنۀ تازه بپر و روایت را از سر بگیر. البته بهتر است چیزی برای کنجکاوی کار بگذاری.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.