ناکامی 2

در ادامه پست قبلی، به موضوع ناکامی می پردازیم.

در انتهای پستی قبلی گفته شد که واکنش افراد به ناکامی متفاوت است و در صورتی که ناکامیِ شدید ادامه دار باشد، می تواند به بهداشت روانی فرد آسیب برساند.

در این بین موضوعی وجود دارد و آن این است که شدت ناکامی را نمی توان بر اساس مانعی که سد راه رسیدن به هدف شده، اندازه گیری کرد. مثلاً نمی توان گفت کارگری که چندین ساعت از خواب محروم شده یا دانشجویی که نتوانسته به موقع به جلسه آزمون برسد چقدر ناکام شده اند.

یک موقعیت ممکن است برای فردی ناکام کننده و برای فرد دیگری کاملاً مناسب باشد.

چشیدن طعم ناکامی

بعضی از والدین خیال می کنند که تا جایی که می شود باید از ناکامی بچه جلوگیری کرد و هر چه می خواهد را در اختیارش قرار داد و حق انجام هر کاری را که دوست دارد بهش داد.

قاعدتاً این شیوه تربیتی جز یک مشت بچه لوس و حق به جانب و همیشه طلبکار از همه، فکر نکنم موجود دیگری تحویل جامعه بدهد. آن وقت تا زمانی که موهایش رنگ دندان هایش شود برای هر خواسته اش پا می کوبد، فریاد می شکد و فحاشی می کند و تنها زمانی آرام می گیرد که به مراد دلش برسد. تکان چندانی به خودش نمی دهد و انتظار دارد تمام عالم و آدم کمر به خدمتش ببندند.

در تربیت کودک گاهی باید او را محروم کرد از خواسته هایش و راه صحیح مواجه با ناکامی را به او آموزش داد. کودک باید بیاموزد که در زندگی در اجتماع، همیشه قرار نیست آدمی به مراد دلش برسد. زندگی و روزگار گاهی آدم را محروم می کند.

باید بدانیم که نمی شود از ناکامی گریخت. فقط باید راه حل درست مواجه با آن ناکامی را یافت.

البته مشخص است که ناکامی های پی در پی و بیش از حد هم می تواند تاثیر سوء داشته باشد.

تحمل ناکامی

در مفهمو روانکاوی، تحمل و گذشت در برابر ناکامی مفهومی حد واسط میان اصل لذت و اصل واقعیت است.

مفهوم اصلی « مهارت در به تاخیر انداختن خشنودیها» جزیی از مفهموم گذشت در برابر ناکامی است. گذشت در برابر ناکامی توانایی فرد به تحمل ناکامی است بدون اینکه سازگاری روانی_زیستی خود را از دست بدهد.

هر مانع، تنشی ایجاد می کند و ضرورتاً باید سازگاری روانی_زیستی به وجود آید که کم و بیش تابع درجه گذشت در برابر ناکامی است.

پس ما به میزانی که بتوانیم از آن ناکامی و لذت دریغ شده چشم بپوشیم و بگذریم، می توانیم به سازگاری روانی بیشتری دست یابیم.

در پست بعدی به رابطه ناکامی و پرخاشگری خواهیم پرداخت.

منبع مورد استفاده: کتاب بهداشت روانی نوشته دکتر محمد علی احمدوند

برچسب ها:

4 نظرات در مورد “ناکامی 2

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *