می نویسم چون

می نویسم چون میتوانم فرصتهای از دست رفته را باز دوباره زندگی کنم.
می نویسم چون ردی از من در این دنیای بی سامان به جا میماند.
می نویسم چون نوشتن را دوست می دارم.
مینویسم چون فریادم در گلو خشکیده.
می نویسم چون آسوده می شوم از ترس فراموشی.
می نویسم چون می خواهم زندگی را بارها زندگی کنم.
می نویسم چون نوشتن درمان ذهن آشفته و بی قرار است.
می نویسم چون محتاج نوشتن هستم.
می نویسم چون زندگی با نوشتن آغاز می شود.
می نویسم چون از به زبان آوردن عمیق ترین احساسات درونیم عاجزم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *