قهرمانان فراموش شده

تو زندگی هر بچه ای معمولا یه قهرمان وجود داره.

یه کسی که برای بچه جایگاهی اسطوره ای داره، ازش تقلید میکنه و همه چیزش حول محور اون شخص میچرخه

و خیلی وقت ها این قهرمان ها پدر و مادر ها هستن.

به قول آقای نویسنده« فردریک بکمن» ، در کتاب « مادر بزرگ سلام رساند و گفت متاسف است» ، ” همه ی بچه ها به یه قهرمان نیاز دارن”.

البته  معمولا طی سالها با تغییر علایق و هیجانات و افکار، نقش کلیدیِ قهرمان ها هم تغییر میکنن و افرادی که زمانی قهرمان بودن، کم کم به حاشیه رونده می شن.

قهرمان هایی که انگاری کم رنگ میشن و به مرور زمان نامرئی و دیگه حتی شخصیت فرعی هم حساب نمی شن!

این تغیرات طبیعی به نظر میرسن خوب طبعا کودک در طی رشد هیجانات و احساساتشون دستخوش تغییر می شه ولی این تغییرات برای اون قهرمان ها خیلی دردناکه.

اونا محور بودن، تیتر اصلی بودن و حالا دیگه هیچ جایی براشون نیست.

پدر و مادر هایی که از قاب توجه فرزندانشون خارج می شن و با یاد آوری درناک خاطرات تنها می مونن.

فکر کنم پدر برزگ مادر بزرگ ها برای این نوه هاشون رو خیلی دوست دارن و به قولی نوه براشون مغز بادومه چون دوباره بر میگردن تو اوج و باز میتونن قهرمان بشن.

آلبوم های قدیمی پر از قهرمان های فراموش شده است. 

کاش با ورود قهرمان های جدید قهرمان های قدیمی رو فراموش نکنیم…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *