قهرمانان فراموش شده

تو زندگی هر بچه‌ای معمولاً یه قهرمان وجود داره.

یه کسی که برای بچه جایگاهی اسطوره‌ای داره، ازش تقلید می‌کنه و همه چیزش حول محور اون شخص می‌چرخه،

و خیلی وقت‌ها این قهرمان‌ها پدر و مادرها هستن.

به قول آقای نویسنده «فردریک بکمن» ، در کتاب « مادر بزرگ سلام رساند و گفت متاسف است» ، ” همه ی بچه‌ها به یه قهرمان نیاز دارن”.

البته  معمولاً طی سال‌ها با تغییر علایق و هیجانات و افکار، نقش کلیدیِ قهرمان‌ها هم تغییر می‌کنن و افرادی که زمانی قهرمان بودن، کم‌کم به حاشیه رونده می‌شن.

قهرمان‌هایی که انگاری کم‌رنگ می‌شن و به مرور زمان نامرئی، و دیگه حتّی شخصیت فرعی هم حساب نمی‌شن!

این تغیرات طبیعی به نظر می‌رسن خوب طبعاً کودک در طی رشد هیجانات و احساساتش دستخوش تغییر می‌شه ولی این تغییرات برای اون قهرمان‌ها خیلی دردناکه.

اونا محور بودن، تیتر اصلی بودن و حالا دیگه هیچ جایی براشون نیست.

پدر و مادرهایی که از قاب توجه فرزندانشون خارج می‌شن و با یادآوری درناک خاطرات تنها می‌مونن.

فکر کنم پدر بزرگ مادر بزرگ‌ها برای این نوه‌هاشون رو خیلی دوست دارن و به قولی نوه براشون مغز بادومه چون دوباره بر می‌گردن تو اوج و باز می‌تونن قهرمان بشن.

آلبوم‌های قدیمی پر از قهرمان‍‌های فراموش شده است. 

کاش با ورود قهرمان‌های جدید قهرمان‌های قدیمی رو فراموش نکنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *