فرصت

تیک تاک ساعت هشدار گذر ثانیه هایی را می دهد که جوی  دقیقه ها را می سازند و آن ها رود ساعت ها را که میریزند به دریای روز ها.

زمان می گذرد و من هنوز منتظر فرصت مناسب…

فکر نمی کنم فرصت مناسب همیشه خودش بیاید.

به گمانم گاهی باید قلاب ماهی گیری را بیندازم زمین

پاچه ها را بزنم بالا، توری را در دست بگیرم و بزنم به آب و ماهی به چنگ بیاورم.

گاهی باید از درخت بالا رفت تا آن میوه رسیده و آبدار را چید.

گاه باید فرصت را خلق کرد.

گاه تا بلند نشوی آن “شنبه” از راه نخواهد رسید.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *