فرصت

تیک تاک ساعت هشدار گذر ثانیه‌هایی را می‌دهد که انباشته می‌شوند و ساعت‌ها و رزوها را می‌سازند.

زمان می‌گذرد و من هنوز منتظر فرصت مناسبم. فهمیده‌ام که فرصت مناسب همیشه خودش پیش نمی‌آید.

گاهی باید قلاب ماهی گیری را بیندازم زمین، پاچه‌ها را بزنم بالا، توری را در دست بگیرم و بزنم به آب و ماهی به چنگ بیاورم.

باید از درخت بالا رفت تا آن میوه رسیده و آبدار را چید.

باید فرصت را خلق کرد.

تا بلند نشوی آن “شنبه” از راه نخواهد رسید.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *