ترس
زمین خوردن ترس دارد

زمین خوردن ترس دارد

نباید از اشتباه کردن ترسید. اشتباه کردن و اثر بد تولید کردن هیچ ترس ندارد. نه که خودم هیچ نمی ترسم! اتفاقاً چون ترس خودم همین است دارم می گویم ترس ندارد. دارم به شما می گویم بلکه ترس خودم هم بریزد.

زمین خوردن درد دارد ترس هم دارد ولی نباید مانع ادامه دادن بشود. اگر مانع بشود راکد می مانیم. آدم باید جریان داشته باشد. باید پویا و فعال باشد. اگر ترس باعث بشود که در راه هدفی قدم بر نداریم، آن وقت حسرتش توی سینه مان می گندد. سخت بودن و احتمال موفقیت کم بودن و خطر زمین خوردن و این چیز ها نباید باعث شود تا دست بکشیم و عقب بنشینیم و حسرت بخوریم که حسرت خوردن خودش زمین خوردن اندر زمین خوردن است. وقتی حسرتِ داشته ی کسی را می خوری که خودت از ترس شکست در راهش از پای نشستی و طی مسیر را به لقائش بخشیدی یعنی زمین خورده ای در راه رسیدن به آن خواسته و هدف. عقب کشیدن و پا پس کشیدن خودش زمین خوردن است. زمین خوردن در اینکه آنی باشیم که می خواهیم…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *