خوشمزه قلنبه

شیرینی نارنجکی یا همان نان خامه ای با آن طعم عجیب نان دورش و آن طعم بی نظیر خامه درونش، انگاری که رقص برف است روی شن های کویر.

 یک لذت عجیبی درش هست که تو را میبرد به یاد ایام خوش و با امن کودکی و عجیب احساس ارامش میکنی.

و البته در این میان آلارم مغزت را نادیده میگیری که برای جلوگیری کردن از خوردن بیشتر از آن همه حجم از خامه اخطار میدهد و التماس میکند که تا همین جایش هم رگ های قلب و مغزت به اندازه کافی ترافیک دارند، از این ها کم تر بچپان در آن دهانت و کم تر بریز در آن خندق بلا. ای آه و فغان که دیگر خون دارد قطره چکانی میرسد به من!

حوردن همین شیرینی کوچک و قلنبه و غرق شدن در لذت طعمش خودش می تواند کلی باعث شود که احساس خوش حالی بکنیم. آن موش سرآشپز را یادتان است که طعم ها را با چه دقت و لذتی می چشید؟ اگر نصف او حواسمان را میدادیم به خورد آنچه در دست گرفته ایم به گمان نصف بیشتر غم ها را می شست و می برد.

حال خوش بسته است به همین لحظات کوچک. 

زندگی پر است از این لحظات کوچک.

لحظه ها را باید زیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *