حفظ بقا

روی پنجه پاهایش ایستاد و دستانش را دراز کرد. به سختی نوک انگشتانش لبه ظرف را لمس کرد. بیشتر خودش را به سمت بالا کشید. چهارپایه زیر پاهایش لغزید. نفسش سنگین شد. قلبش محکم تر می کوبید. به زمین افتاد. صدای شکستن ظرف و دردی که توی تنش پیچید با هم مخلوط شد.

از همین میترسید.

حالا باید چه کند؟ جواب مادر را چه بدهد؟

او ترسیده هم از شکسته شدن ظرف و هم از خشم مادر.

ترس یکی از هیجانات اصلی و اساسی ماست.

معمولا زمانی ترس را تجربه می کنیم که احساس کنیم امنیت مان به خطر افتاده. 

یک جور هایی می شود گفت که ترس متضمن بقای ماست و حس نیاز به امنیت را تشدید میکند.

ترس شکل های مختلف و دلایل متفاوتی دارد.

ترس از دست دادن محبت و امنیت یکی از اساسی ترین شکل های ترس است.

کودک از رنجاندن والدینش و تهدید های آنان مبنی بر اینکه ترکت خواهم کرد و یا دیگر دوستت نخواهم داشت حسابی می ترسد. بقای کودک به والدینش بسته است. سر پناه، غذا، حمایت، امنیت و محبت. تمام نیاز های کودک را خانواده تامین می کند، پس هنگامی که به از دست دادن آنها تهدید میشود در اصل بقایش به خطر می افتد.

یادمان باشد برای تنبیه کودک هیچ وقت او را تهدید به طرد کردن نکنیم. زیرا با این کار ترس به خطرافتادن و از بین رفتن امنیت و تنها ماندن در کودک تشدید می شود. او خود را موجود ضعیف و کوچکی میبیند که بدون هیچ دستاویزی رها خواهد شد. ادامه داشتن این موضوع میتواند در بزرگسالی به اختلالاتی نظیر اختلالات اضطرابی،وابستگی و افسردگی منجر شود.

برچسب ها:

1 نظر در مورد “حفظ بقا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *