تولید محتوا
تمرکز لیزری؛ قطره‌ای که راه به دریا دارد

تمرکز لیزری؛ قطره‌ای که راه به دریا دارد

نظرتان درمورد عبارت «موضوع آزاد» چیست؟
درس آزاد ادبیات همیشه باعث رنج من بود. درمجموع موضوع آزاد برای هرکاری مرا عصبی می‌کند. ترجیح می‌دهم همه چیز شسته رفته و مشخص باشد و وظایف تعریف شده باشند.
وقتی دستت باز باشد و امکانات فراوانی در اختیارت باشد می‌توانی کارهای زیادی بکنی، اما دیگر جایی برای خلاقیت می‌ماند؟
هرچه چهارچوب‌ها دورتر می‌روند و کمرنگ‌تر می‌شوند، بااینکه گزینه‌های بیشتری در دسترس قرار می‌گیرند اما انگاری همپایش نیز میزان خلاقیت و نوآوری و به‌خصوص توان تصمیم‌گیری و تمرکز کاهش می‌یابد.
برخی کارها برای بهتر پیش رفتن به یک قاب‌بندی محدود و مشخص نیاز دارند تا محدودهٔ حرکت را مشخص کند. در این حالت بهتر و منسجم‌تر می‌توان فکر کرد. البته طبیعی است که مدام احساس کنیم به بن‌بست رسیده‌ایم و کار سخت پیش برود.
محدودیت آدم را عصبی می‌کند و ذهنش را فلج، اما چون مجبور است راهی پیدا کند بهتر و عمیق‌تر فکر می‌کند و جزئی‌نگرانه ارتباط‌هایی را می‌یابد که شاید از چشم خیلی‌ها دور مانده.
در دنیای تولید محتوا داشتن هدف مشخص و محدود کردن توجه به یک گوشهٔ خاص اهمیت زیادی دارد. با این کار ما به توجه و تفکرمان سمت‌وسو می‌دهیم و انرژی‌مان حرام فکرها و مطالعات پراکنده و دور از هم نمی‌شود.
در این مدتی که وبلاگ‌نویسی کرده‌ام باوجود اینکه از این شاخه به آن شاخه می‌پریدم اما سعی می‌کردم چند کلیدواژه را مدنظر قرار بدهم و در همان محیط بنویسم. جلوتر که آمدم بهداشت‌روان حسابی چشمم را گرفت و مدتی بعد کلمهٔ توسعهٔ فردی درخشش عجیبی پیدا کرد. اما متوجه شدم که هرکدام از اینها زیرشاخه‌های زیادی دارد و باید بازهم توجهم را محدودتر کنم. چندی است که توجهم را روی نوشتار درمانی گذاشته‌ام. خیال می‌کردم که بحث نوشتار درمانی محدود به چند پست بشود اما متوجه شدم که نوشتن آنقدر توانایی دارد که برای حل خیلی از مشکلات می‌توان از آن بهره برد. تفکر، خطای شناختی، بهداشت‌روانی، توسعهٔ فردی، نظم، نویسندگی و خیلی چیزهای دیگر.
در مسیری که طی کرده‌ام نوشتن باعث شد تا رشد کنم و افراد زیادی را هم دیده‌ام که بواسطهٔ نوشتن رشد کرده‌اند یا اینکه به دیگران می‌آموزند تا به کمک نوشتن رشد کنند.
می‌خواهم تمرکزم را بگذارم روی این موضوع که نوشتن باعث می‌شود بهتر فکر کنیم و این بهتر فکر کردن می‌تواند به خودشناسی، خودآگاهی، تصمیم‌گیری‌های بهتر‌، حل مسئله، عمل‌گرایی، مقابله با ترس‌ها، دور زدن خطاهای شناختی و موارد دیگری که هنوز کشفشان نکرده‌ام منجر بشود.
شاید دیگران برداشت دیگری از کار من بکنند. شاید متوجه نشوند که چندی است فکر و ذکر من نوشتار درمانی است، اما این هدفی است که در پیش گرفته‌ام.
من عاشق پیدا کردن ارتباط و ترکیب کردن موضوعات مختلفم و بنظرم محدود کردن دامنهٔ تخصصی خیلی بهتر این امکان را به آدم می‌دهد.
موهبت در دسترس بودنِ همه چیز، خیلی‌ وقت‌ها قاتل خلاقیت است. بنظرم خلاقیت به محدودیت نیاز دارد نه به پراکندگی و مهیا بودن همه چیز. محدودیت در موضوع باعث می‌شود که عمیق‌تر و متمرکزتر کار کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *