فلج قلم
بخوان بعد بنویس

بخوان بعد بنویس

بعضی وقت‌ها پیش می‌آید که آدم نوشتنش نمی‌آید. حالا شما اسمش را بگذار فلج قلم یا خشک طبعی. چه فرقی می‌کند؟ مسئله این است که من می‌خواهم بنویسم، اما نمی‌شود.

شاید به قول کمرون چاه هنرمندانم خشکیده.

این نکته مهمی است و امروز در جلسه ششم سمپوزیوم نویسندگی اهمیت این نکته برایم دوچندان شد.

قرار است مقاله بنویسیم. دیروز قرار شد موضوعمان را انتخاب کنیم و امروز استاد گفت که امروز و فردا را بگذاریم سر جمع‌آوری اطلاعات. بگردیم هرچه کتاب و سایت و پادکست هست را جمع کنیم. هرچه که به کارمان بیاید و مرتبط با موضوعمان است.

امروز فهمیدم آن بحث چاه هنرمند چقدر با این مرحلأ جمع آوری داده مشابهت دارد. وقتی که دستت پر باشد و ذهنت ورز آمده، نوشتن هم آسان‌تر می‌شود.

یک نکته مهم دیگر هم این بود که بدون اطلاع از چیزهایی که وجود دارد نمی‌توانیم کاری نو خلق کنیم. همان جملۀ نیوتن که می‌گوید ایستادن بر شانۀ غول‌ها باعث می‌شود افق‌های تازه‌ای را دید.

برچسب ها:

3 نظرات در مورد “بخوان بعد بنویس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *