انتقام

هوا سرد بود. طناب و آن حلقه اش در یک قدمی اش بود. با به خاطر آوردن لحظه ای که پایش را روی پدال گاز فشرده بود و خون آن عوضی شیشه ماشین را لکه دار کرده بود، دلش آرام گرفت.

به هر حال، حالا نوبت خودش بود که تقاص پس بدهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *