انتخاب

تصمیم گرفتن گاه آسان است گاه سخت. گاه می دانیم چه می خواهیم و چه انتظاری داریم یا اینکه باید چه بشود. پس تصمیم گرفتن راحت تر می شود. گاه اما در کارهای ساده ای در می مانیم از انتخاب و گرفتن تصمیم.
دقایق پایانی امتحان و شک کردن بین دو گزینه.
نزدیک شدن زمان وعده بعدی و نداشتن هیچ ایده ای برای طبخ غذا.
هنگام خرید مردد می مانی بین دو برند از یک محصول که هیچ تفاوتی با هم ندارند.
انتخاب مدرسه یا دانشگاه.
انتخاب رشته.
انتخاب لباس.
انتخاب کتاب.
اتنتخاب کلمه برای حرف زدن و نوشتن.
حتی انتخاب کردن ظرف برای کشیدن غذا.
دنیای ما را انتخاب های ما می سازد. از ساده ترینشان تا پیچیده ترین و سرنوشت ساز ترینشان.
گاه می دانی چه می خواهی و با قدم های استوار گام بر میداری.
گاه شک و تردید خوره جانت می شود و مجبورت می کند مدام برگردی به جایگاه قبلی.
گاه انتخاب های بسیار ساده در دنیای متنوعی که دستمان را در انتخاب بسیار آزاد گذاشته سخت می شود. بسیار سخت.
به نظرم آن زمانی که در کل محل یک بقالی بود و فقط یک نوع از هر کالا داشت، اصلا آن زمان که برند و تبلیغات و این حجم از هجوم رسانه برای غالب کردن هر چیزی به ما وجود نداشت، فشار روانی کمتری را متحمل می شدیم.
شاید انتخاب ها کم بود، شاید گاه هیچ حق انتخاب دیگری نداشتیم. ولی این همه سرگشتگی در میان برند ها و تبلیغات و فریاد ها را هم نداشتیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *