امید
امید

امید

امید چیست؟

از کتاب منسن این طور استنباط کرده‌ام که امید برابر تلاش است.
به نظرم منظورش این است که امیدی که به انتظارش بنشینی وجود ندارد.
 امید یعنی حرکت.
امید یعنی از حالا، از همین حالایِ حالا برایش می‌ایستم و قدم بر می‌دارم.
 اگر می‌خواهیش دست از رویا پردازی بردار و وارد گود بشو. امیدی که فقط دلت را خوش کند و بنشینی برایش خیال پردازی کنی به این امید که یک روزی به این چیز می‌رسم و امیدوارم برایش، درحالی که هیچ کار و تلاشی نکنی بی‌فایده است.
خدا هم می‌فرمایند که حال قومی را تغییر نمی‌دهیم مگر اینکه خودشان دست به تغییر بزنند.
می‌گوید تو یک قدم بردار من ده قدم بر خواهم داشت.

ضرب المثل قدیمی‌مان می‌گوید از تو حرکت از خدا برکت.

به نظرم پشت این‌ها چیزهایی نهفته بود و هست که ذره ذره به عمقشان پی خواهیم برد.

میدانی؟ یک عمر در بی‌خبری سیر می‌کنیم و منتظریم بخت در خانه مان را بزند.

ما منتظران بی عملی هستیم.

ما فقط امید به ظهور داریم.

چه قدر برایش تلاش می‌کنیم. چه قدر برایش تلاش کرده‌ایم؟

راست گفته‌اند که با حلوا حلوا کردن دهان شیرین نمی‌شود.

باید بلند شد ایستاد و به راه افتاد

هر چند قدم‌هایی کوچک و سست.
این قدم‌های آهسته و کوچک اگر با تلاش و پشتکار باشد، اگر مداوم باشد، محکم می‌شود، قوی می‌شود.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *