امید

امید چیست؟

از کتاب منسن این طور استنباط کرده ام که امید برابر تلاش است.
به نظرم منظورش این است که امیدی که به انتظارش بنشینی وجود ندارد.
 امید یعنی حرکت.
امید یعنی از حالا از همین حالای حالا برایش می ایستم و قدم بر می دارم.
 اگر میخواهیش دست از رویا پردازی بردار و وارد گود بشو. امیدی که فقط دلت را خوش کند و بنشینی برایش خیال پردازی کنی به این امید که یک روزی به این چیز میرسم و امیدوارم برایش، درحالی که هیچ کار و تلاشی نکنی بی فایده است.
خدا هم می فرمایند که حال قومی را تغییر نمیدهیم مگر اینکه خودشان دست به تغییر بزنند.
خدا می گوید تو یک قدم بردار من ده قدم بر خواهم داشت. ضرب المثل قدیمی مان میگوید از تو حرکت از خدا برکت.

به نظرم پشت اینا چیزایی نهفته بود و هست که ذره ذره به عمقشان پی خواهیم برد.

میدانی؟ یک عمر در بی خبری سیر میکنیم و منتظریم بخت در خانه مان را بزند.

ما منتظرای بی عملی هستیم.

ما فقط امید به ظهور داریم.

چه قدر برایش تلاش میکنیم. چه قدر برایش تلاش کرده ایم؟

راست گفته اند که با حلوا حلوا کردن دهان شیرین نمی شود.

باید بلند شد ایستاد و به راه افتاد

هر چند قدم هایی کوچک و سست.
این قدم های اهسته و کوچک اگر با تلاش پشتکار باشد، اگر مداوم باشد اگر شور و اشتیاق و نشاط پشتش باشد محکم میشود سفت میشود. قوی میشود.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *